"Senin burada ne işin var?"
Elimle sarmış olduğum örtüyü anlamadan daha çok kavrayıp ona doğru eğildim. Korhan bakışlarını benden çekip yeni fark ettiği Hera'ya çevirdi. Oraya bakarken kıvrıldığı dudaklarına istinaden bende oraya döndüm. Hera rahata geçmişti. Hazır ol komutunu bozmuş, yere yatmış ve kafasını da kollarının üstüne yerleştirmişti.
"Sana diyorum, ne işin var..." diğer tarafımda bir hareketlilik hissedince duraksamıştım. Bu sefer Medu'ya baktığımda bacaklarıma patilerini yerleştirdiğini gördüm. Onları orada uzun süre tutamıyordu, devamlı dengesini kaybediyordu. Ellerimle onu sarıp, kucağıma çektim ve Korhan'a baktım. "Dinliyorum, neden buradasın?"
"Çocuk gibisiniz."
Boşluğuna gelmiş bir şekilde kurduğu cümleyle Hera ve Medu'nun hareketleri kesilmişti, benimde. Tahmini ola
