Varlığı yaralayanların yokluğu acıtmazdı. Bu yadsınamaz bir gerçekti.Evet sarsılmıştım.Ama sarsılmak artık bana düz yolda yürümek kadar kolay geliyordu.Taksiden indiğimiz de geldiğimiz kasvetli eve baktım dışarıdan.Ne karanlık sırları barındırıyorsun içinde dedim.Ulaşılması zor köşelere saklanan.
"Peki onları hiç mi merak etmiyorsun?"
Aynı benim gibi gözünü kırpmadan Aymira'mın evine bakan Aslı'ya döndüm."Neyi?"
Boğazını temizledi.Söyleyeceği şeyden emin olamadı ama yine tutamadı içinde.
"Gerçek aileni. " sol yanımdaki şeyin titrediğini hissettim.Ben değilde o merak ediyordu sanırım.
"Ediyorum." Başka kelime bulup çıkaramadım.Bazen söylenecek öyle çok kelime olur ki, susmak zorunda kalırsın.İçimde ki yangın dilime vursaydı, benden geriye külden başka birşey kalmazdı.Ben, benden git
