**DEMET'ten...**
* * *
Onun için hiçbir zaman değerli olmamıştım, fakat bana sunduğu bu sözde "güvenli hayat"a aşinaydım. Belkiler ve keşkeler benim için geride kaldı, hudutsuzca kurulan hayallerimi hazin bir geçmişte rafa kaldırdım.
Çektiğimi bir ben bilirdim, ama onlar beni başka bilirdi.
Agresif, sinirli, kaba, kibirli, orospu, gurursuz ve daha nicesiyim ben...
Ama aslında olan, kimseye kendimi arındırmaya çalışmadan, sadece içimdeki acıları dışa vurduğumda büründüğüm o kişilik. Ben Demet’im, Ayşe’yim, Fatma’yım... Ben bir kadınım ve kimseye kendimi anlatmak, kimsenin ne diyeceğini düşünmek zorunda değilim.
El âlem ne der diye hiç kaygım olmadı. Çünkü biliyorum ki, ne yaparsam yapayım, dillerinden kurtulamayacağım. Neden mi? Çünkü ben kadınım.
Her şekilde suçlu bulunacak tek kiş
