Öğle güneşi, göletin ve etrafındaki yemyeşil ağaçların üzerinden sıcak ama yumuşak ışıklarını serpiştiriyordu. Deran ve Simay, çiftlik arazisinin içinde uzanan patikada sessizce yürüyordu; ayaklarının altındaki çimenler hafifçe eziliyor, adımlarının ritmi göletin sakinliğine eşlik ediyordu.
Göletin suyu, güneş ışıklarını minik parıltılar hâlinde yansıtıyor, hafif rüzgârla birlikte suyun yüzeyinde dalgacıklar oluşuyordu. Kuşların cıvıltısı ve uzaktan gelen hafif rüzgâr sesi, doğadaki sessizliği daha da derinleştiriyordu. Simay, etrafındaki yeşilliklere hayranlıkla bakarken hafifçe gülümsedi; yaprakların arasından süzülen ışık, onun yüzünde yumuşak bir parlaklık yaratıyordu.
Deran, yanındaki Simay’a bakmadan yürüyordu; sessizlikleri, kelimelerden çok daha fazlasını anlatıyordu. Bir an göle
