SAVAŞ
"Ne yapacağımızı bulana kadar bizde kalırız. Annemler köyde. Evde kimse yok." Devrim yan koltukta camdan dışarıyı izlerken pişmanlığın zirvesini yaşıyordum. "Devrim geri gitmemizi ister misin?" kafasını iki yana salladı. "Hayır." neden bu kadar üzgündü o zaman? "Eve gitmeden bir şeyler yiyelim mi?" "Aç değilim." iç çekerek yola döndüm. Bu kadar üzülecekse neden kaçmayı kabul etti? Yanlış mı yapıyorduk?
Eve girdiğimizde valizleri odama çıkarmıştık. Acilen bir plan yapmalı ve ne yapacağımızı bulmalıydık. "Devrim uykun var mı?" kafasını iki yana salladı. "Tamam o zaman ne yapacağımızı konuşalım." kafa salladı. Ellerinden tutup yatağa oturttuktan sonra önünde diz çöktüm. Sürekli yere baktığı için beni daha kolay görsün diye yapmıştım. Ellerini tuttum. Beni çekiştirerek kaldırdı. Ağlaya
