“Yemekler geldi.”
Baran’ın sesiyle bakışlarımı televizyondan çekip ona çevirdim. Bir elinde sushi paketi bir elimde kebap paketi vardı. Aramızdaki yemek uyumu tam olarak buydu. Gülümseyerek bakışlarımı ona çevrdim.
“Nerde yiyelim?”
“Balkon?”diye sordum ve ayağa kalktım.
“Duş aldın. Olmaz.”dediğinde kaşlarımı çattım.
“Kuruttun ya saçımı.”dedim. Saçımı genel olarak kurutmaz ve kuruması için salar bırakırdım. Ama Baran beni güzelce yıkadıktan sonra birde saçını kurutmuştu. Ve güzelce üstümü de giydirmişti. Kendimi bebek gibi hissetmiştim.
“Yine de annem duş aldıktan sonra dışarı çıkılmaz der. Anne sözü dinleyelim.”
Tip tip Baran’a baktım. Ne saçılamıyordu?
“E niye sordun o zaman nerde yiyelim diye?”
Baran yanıma gelip elindeki torbaları sehpanın üzerine bıraktı. Hemen ardından
