“Güzelim, hadi uyan..”Baran’ı duymuş ama gözlerimi açacak gücüm olmadığı için öylece durmuştum. “Birazdan ineceğiz ve eve gideceğiz.” Gözlerimi yavaşça açıp Baran’a baktım. Eve mi gidecektik?
“Kerim..”diye mırıldandığımda Baran kaşlarını hafifçe çattı.
“Artık öyle biri yok.”
“Öldü mü?”diye sorduğumda elini yanağıma koyup hafifçe okşadı.
“Hayır. O kadar kolay kurtulamaz elimden.”diyip hafifçe tebessüm etti. Bakışlarımı gözlerinden kaçırıp göğsüne doğru indirdim ve derin bir nefes alıp verdim. Yanıma uzanmış şekilde yatıyordu Baran. Üzerine yeni bir tişört giymişti.
“Rüzgar nasıl?”diye mırıldandım.
“İyi. Sen tekneye binerken onu karaya yolladık ayrı şekilde. Hastanede şu anda ama durumu iyi.”
Acaba Kerim ona gerçekten video ve fotoğraf atmış mıydı? Ve Baran onu izlemiş miydi?
“
