Adrian
Hazal'ın kafede üstüne kahve döküp kendini yaktığını gördüğüm an hissettiğim korkuyu bugüne kadar hiç yaşamamıştım sanki onun üzerine değilde benim üzerime kahve dökülmüş gibiydi. Mutfaktan çıktığı an bakışlarım ona kitlenmişti tüm gece uyumadığı için kendinde değildi. Elinde tuttuğu büyük boy sıcak kahveleri gördüğümde içimde istemeden bir korku çoktan oluşmuştu saniyeler içinde de kendini bar masasına çarpması ile korkumun boşa olmadığını gördüm tepsideki sıcak kahvelerin üzerine dökülmesini ağır çekim izliyor gibi izlemiştim.
O yanan vücuduna bakmak için hızla lavaboya koşarken bende telaşla yerimden çoktan kalkmış peşinden gidiyordum arkasından seslensem de acıdan beni duymuyordu ve bu daha çok gerilmeme neden oluyordu.
Hızla kapıyı açtığımda tişörtünü çıkarmış yanan kısım
