Hazal
"Neymiş Dinçer yüzünden onunla çıkıyormuşum! Gerizekalı!!" iki saattir evdeydim ve sinirden yerimde duramıyor sürekli bir şeylerle meşgul olup kafamı dağıtmaya çalışıyordum ama belli ki hiçbir etkisi olmamıştı çünkü hâlâ sinir küpüydüm.
"Nasıl bu şekilde düşünebilir!"
"Ondan nasıl kaçtığımı en iyi o biliyor oysaki" elimdeki bardağı sertçe bulaşık makinesine koyduğum sırada kapım çalındı. Bu kimdi şimdi yoksa Dinçer mi? Onun olması düşüncesi korkutmuştu her ne kadar merak etsemde kesinlikle onunla yalnız başıma hiçbir yerde denk gelmek istemiyordum.
Yavaşça kapıya gittiğimde dışarıyı dinlemeye çalıştım ve tekrar kapıya vurması ile yerimde irkildim ama daha sonra duyduğum ses ile anlık rahatlasam da anında yüzüm düştü.
Bu Adrian'dı...
"Hazal aç kapıyı içerdesin biliyorum"
"
