“Ben yedi sekiz yaşlarındaydım. Yine böyle sıcak bir yaz günüydü.”
Boşta kalan eliyle Ahu' nun elinden tutup iç geçirerek devam etti konuşmasına belli ki zor bir dönemdi onun için. Ve o zor dönemleri bugün anlatırken bile zorlanıyordu;
“Annemin öldüğünü anlamamıştım. Hep hastanede iyileşip geleceğini sandım. O öldükten birkaç gün sonra mezarına gittiğim ilk gün, öldüğünü anladım. Fethi bey yani babam bir demet çiçek almıştı. ‘Arabaya gidip çiçekleri getir sana annenin yerini göstereceğim sende bir daha bana nerede olduğunu sormayacaksın’ dedi. Anneme bir an önce kavuşmak adına koşa koşa gidip çiçekleri getirdiğim de kuru bir toprak gösterdi bana ‘annen orada yatıyor işte ve bir daha hiç kalkmayacak’ diye, çok ağladım sıkılır, korkar tek bırakmayalım dedim. Güneş batana kadar bekledi beni
