Devran' ın bütün yol boyunca dalgın olması karısının dikkatinden kaçmadı. Bir şeyler oluyordu... hem de iyi olmayan bir şeyler. Ama eşi ona ulaşmasına engel oluyordu bu defa. Anlatmıyordu, konuşmuyordu kapatmıştı kendini. Ne kadar konuşmaya çalışsa da keskin ve net cevaplar aldı. Ahu, Devran'ın yanındayken bile onsuzluğu dibine kadar yaşıyordu bugün. Varlığı yokluğu belli olmuyordu.
“Canım Gül yanlış bir adama aşık olmadı üstelik henüz deneme aşamasındalar belki de korktuğun gibi olmayacak.”
“Evet biliyorum. Aksi bir duruma müsaade etmem zaten.”
“O zaman neden böyle üzgünsün, durgunsun… bir garipsin bugün.”
“Hayır değilim, iyiyim ben.”
Hiçbir şey söylemeden destek olduğunu belli edercesine, gözleri kapalı bir halde başını arkasına yaslayıp duran genç adamın yüzünü ilk defa görmüşçesi
