Poyraz, tüm gece olanları düşünmüştü. O kızı, hakkında konuşulanları. Gördüğü günden beri bir an gözünün önünden gitmeyen güzel Defne'yi. Asiydi, başına buyruk dik kafalının tekiydi ama yine de vardı bir albenisi. Ya da ona özeldi bu çekicilik. Ne kadar arasa da telefonlarını açmamıştı keçi inatlı kız. Belki de onu farklı kılan, Poyraz'a onu çeken buydu! Sonunda daha fazla dayanamayacağını anlayarak Devran’a sormaya karar verdi. Uzun uzun çaldırdı onu sonra açılan telefonla heyecanla konuşmaya başladı.
''Kardeşim ne haber?''
''İyilik senden?''
''Ben kötüyüm ya o kız yani anla işte Defne aklımdan çıkmıyor hiç, arıyorum açmıyor. Bir haber var mı?''
Devran oturduğu koltukta bacak bacak üstüne attı.
''Gül aradı bab… Fethi Beyi. Artık onlarla kalacakmış öyle karar vermişler. Hayırdır vicda
