“Yaptığınız ayıp. Biz defne ile yeniyiz…”
Kendisine dik dik bakmaya başlayan Defne’ye bakıp sırıtarak;
“Yani bu evde demek istiyorum o yüzden açık açık konuşacağınız konular seçin lütfen.’’
‘’Ne yazık ki bu defa haklı beyefendi.’’
Poyraz’ın göğsü kabardı. İltifat gibi geldi bu kısacık cümle. Saat mi çabuk ilerlemişti yoksa geceler mi kısalıyordu bilinmez iki adam için hiç istemeseler de evden ayrılma zamanı gelmişti. Devran kalmak için ayak direse de nafile Ahu'nun düşünmeye ihtiyacı vardı.
‘’Üzülürsün sonra. Bence yol yakınken beni kabul et yatayım şurada.’’
‘’Devran lütfen.’’
''Peki tamam. Hikaye lazım olursa ararım!''
''Saat kaç olursa olsun... ''diye karşılık verdi Ahu.
Art arda arabalar bahçeden içeri girdi. Poyraz da Devran’la birlikte indi aracından. Evlerine girmeden önce
