Aslında artık hislerimle yüzleşemeye hazırım.
Emre itirafımın ardından uslu uslu başını sallıyor. Onu uysal görmek beni hâlâ şaşırtıyor olsa da son zamanlarda bunu sevimli bulmaya başladığımın da farkındayım. Kibirli ve öfkeli Emre Bucak da bana hep ilgi çekici gelmişti ancak geçen zaman içerisinde ben de onun kadar değiştiğimden, bu içedönük Nur için uslu bir Emre kadar cazip başka kim olabilir ki?
Atıştırmamız bittiğinde ben ortalığı topluyorum, Emre de beni izlemek için dirseğini masaya yerleştiriyor. Şu bir gerçek ki onun bakışları altında çalışırken ev işi yapmak bile bana sıkıcı ya da çok yorucu bir işmiş gibi gelmiyor. Belki de üşengeçliğim de onun yokluğuna karşı ortaya çıkan bir olumsuzluktu?
Tamam, dürüst olmak gerekirse buna söylerken bile inanmıyorum. O yüzden en iyisi an
