Zeynep Hanım ve Serkan Bey gittiğinde saat ona yaklaşıyordu. Normal bir aile gibi birlikte olmak, bir şeyler izleyip konuşarak vakit geçirmek belki eğlenceli olabilirdi. Eğer içi bu kadar sıkılmıyor, nefes almak bu kadar zor gelmiyor olsaydı sevecekti Aras bugünü. Hatta normal olabildikleri için şükredecekti belki. Oysa durmuş, karısının onu istemediği gerçeğini hazmetmeye çalışıyordu.
Zehra hiçbir şey söylememişti ona. Gerekmedikçe konuşmadıkları hallerine dönmüşlerdi ama bu kez durum Aras’ı memnun etmiyor, çıldırtıyordu. Delice bağırmak geliyordu içinden, ortalığı ayağa kaldırmak yahut. Yine de Zehra’yı üzmek istemeyen yanı ağır basıyordu. Onu korkutmak, kendinden daha fazla uzaklaştırmak dışında hiçbir işe yaramayacaktı. Belki kızın istediği buydu ama Aras artık yapamazdı. Bir kere dah
