Aras birkaç saniye boyunca karısına öylece baktı. Gerçekten söylediklerinden hiçbir şey anlamamıştı. Neler oluyordu böyle?
“Sen... Ne?” dedi hayretle. “Ne dedin Zehra?”
Zehra kocasına şefkatle gülümsedi. “Hamileyim.”
“Hamilesin,” dedi Aras kelimeyi yoklarcasına dikkatli bir şekilde. “Nasıl yani?”
“Of, şapşal adam!” Zehra gülerek Aras’ın yanaklarını sıktı. “Hamileyim. Bizim bir bebeğimiz olacak. Uykusuz geceler, gözyaşları ve daha nicesi için kendini hazırlaman gerekiyor aşkım.”
“Zehra...”
“Evet hayatım?”
“Şaka yapıyorsun, değil mi? Bu kadar tatlı dilli olman, parti... Şimdi de bu... Bu kesin bir şaka...”
Kadın kaşlarını şakacı bir öfkeyle çattı. “Gören de sana genelde kötü davrandığımı sanacak canım.”
“Kötü değil ama...”
Aras’ın sesi gittikçe azalırken boş bakışları bir parça ols
