7 yıl sonra...
Susayıp yataktan kalktığında elinden gelen en sessiz şekilde boş bardağını alıp aşağı inmiş, kendine bir bardak su koyduktan sonra penguenleri aratmayacak adımları odalarında son bulmuştu. İlk hamileliğinde çok fazla kilo almamıştı Zehra ancak şimdi koca bir dünyayı andıracak bir görüntüsü vardı. Aynaya bakmak bazen onu üzüyor, Aras onu şımartmasa bu görüntüyle baş edemeyeceğini düşünüyordu. Zamanla alışmıştı, en azından kendine bunu söyleyip duruyordu ama yine de fiziksel olarak bu ağırlıkla baş etmek kolay değildi.
Odaya döndüğünde nefesleri sıklaşmıştı. İçeri girip suyunu içti ve yatmadan önce biricik oğlu Efe’yi kontrol etmek için usulca yanına yaklaştı.
Zaman nasıl da tuhaf ve anlaşılmazdı. Ufacık hâliyle yatağa serilmiş, ayaklarını kendine çekerek daha da ufak görü
