Erdem, kızla birlikte araçtan inerken sessizdi. İner inmez elini tutup sanki devrilmesini bekler gibi ona destek olmasına, iyi olduğundan emin olmak için yüzüne bakıp durmasına bakıp hafifçe gülümsedi.
İyi olduğunu, sadece biraz uykusuz kaldığını söylemek yerine böyleyken rahat rahat ona yaklaştığını, her zamanki kadar korkmadığını anlayınca ağırlığın bir kısmını karısının üzerine emanet etmek için kolunu kızın omzuna attı.
Birileri etrafındayken ya da telefondayken aklına geleni söyleyen, çekinmeyen karısının yalnız kaldıklarında kendinden köşe bucak kaçmasını bir yere kadar eğlenceli bulabilirdi ama böyle devam etmesine de izin verecek değildi.
Özellikle kızın sülalesini ortadan kaldırdıklarında, yanında kalmak için bir zorunluluğu kalmadığında yan çizmeye el verişli olduğunun da far
