Koğuşun ortasında dört büyük tahta masayı birleştirerek kurulan kahvaltı masasının en sonunda, tam Seherin yanında oturmuş elimdeki çayı yudumluyordum yavaş yavaş..
Mümkün olduğunca herkesten uzakta ve mümkün oldukça hiç kimseyle tekli dialoğ kurmamaya çalışıyordum..
Zeytin, peynir ve domatesten oluşan kahvaltı sofrasından, bana düşen sadece iki dilim peynir ve yarımdan az ekmek parçasıydı..
Gerçi bunlarıda bitirebileceğim pek söylenemezdi ama..
Serap gardiyan sağolsun bu aralar bana verilen her bir yiyecek yarımın yarısı, yada her bir bez parçası kullanılması imkansız olanlardandı..
Sebebi ise koğuş kurallarına karşı çıkmam ve mahkumlar arasındaki huzuru bozma girişimlerim-miş..
Ne tesadüftür ki, bu yasaklar Semayla aramızda geçenlerin hemen akşamında sert bir üslupla iletilmişti şa
