Kandıralı ile aramızın limoni olduğu dördüncü gündü bugün..
Hiç bir şekilde benimle konuşmuyor, yüzüme bakmıyor ve muhatap bile olmuyordu..
Gerçi konuşmaya çabaladığım söylenemezdi ama, gözlerinin içine bakmama bile müsade etmiyordu inatçı ihtiyar..
Sevda annem sadece, "sana çok kırğın, üzerine gitme bir süre " demiş ve aramızdan çekilmişti..
Benim gibi bir çocukluk geçiren birinden, sogulamamam yada yargılamamam bekleniyordu..İmkansız bir şeydi bu..
Ali Asaf bey ve tayfası yemek sonrası memleketine dönüş yapmıştı öğrendiğim kadarıyla ve bu hafta sonu yeniden gelip Kemal babayla yapacakları iş için prosedürleri görüşüp imza atacaklardı..
Seyyid ve Mustafanın yalancısıydım bende..
Öğrendiklerim ile, bir atağa geçmemi beklediklerinin farkındaydım..Ama üzerimde kendimin bile şaşırdığı
