Dila şaşkın şaşkın bakakalmıştı. Baran'ın,
— "Ne yapıp edip kızlarını alacağız."
sözleri kulaklarında çınlıyordu. Bunun olacağını hiç düşünmemişti. Zangır zangır titremeye başladı.
Ama sonra... Baran'ın dimdik, inanç dolu bakışlarına takıldı gözleri. O an kalbine yayılan güvenle adımlarını attı, ortaya doğru yürüdü.
Gururla ona bakan babasının önünde eğildi, Seyithan Ağa'nın elini öptü. Yaşlı adam, kızının saçlarına bir öpücük kondurdu ve fısıldar gibi dedi:
— "Yolun açık olsun, kızım."
Ama uğultular hâlâ devam ediyordu. Toplantı alanı kaynıyordu.
önde; babası ardında dila , yanında baran ve ferzan'la Dimdik çıktılar o ağır salondan.
Ciwan arkasından bakıyordu. İçinde kaynayan öfke, kalbine saplanan çaresizlikle birbirine karışmıştı. Çünkü biliyordu: Kaybettiği kadın artık bambaşka
