9.BÖLÜM: NELER OLUYOR
ZERDA
O malum günden sonra, bir hafta boyunca aynı geçti.
Onu görmezden gelmeye devam ettim.
Yok saydıkça sinirleniyordu, farkındaydım.
Ama umrumda bile değildi.
Bilerek damarına basıyordum.
Öfkesini kussun istiyordum.
Çünkü kavgayı çıkaran ben olmak istemiyordum.
Onun bu ''çocuğu olmuyor, boşanıyoruz'' planını tersine çevirmek istiyordum.
Bu yüzden , beni seven , iyi muameleyi hak eden insanlara güzel davranırken...
Onu hergün beddua ederek, işe yolluyordum.
Ve bundan, büyük haz alıyordum.
Hak etmişti.
Ama o sabah ne olduysa , Mahmut dedeyle sohbet ederken , sofradan aniden kalktı.
Bize; ''Acil bir toplantım vardı.Unutmuşum '' dedi.
Ceketini sandalyeden aldığı gibi fırladı ve aynı hızda kapıya ulaştı.
Öyle hızlıydı ki, sofradan kalkamadan, çıkmıştı.
