Sabahın ilk ışıklarıyla gözlerimi aralarken yanıbaşımda uyuyan Bora’yı izledim bir süre, onu savunmasız ve çatık çehresi olmadan sadece uyurken izleyebiliyordum. Huzurlu görünüyordu, uykusuzluğun ve sarhoşluğun etkisiyle derin bir uykudaydı hala. Uzun sık kirpikleri vardı, dolgun dudakları ve çekik gözleri. Artık ikimizde birbirimize olan duygularımızı inkar etmiyor aksine belli ediyorduk. Yaklaşık 40 dakika boyunca onu izledim, elimi yanağına götürüp hafif hafif uzamış sakallarını okşadım. Kahvaltıyı dışarıda yapıcağımız için onun uyanmasını beklemeliydim, yavaşça kolları arasından çıkıp ayağa kalktım. Sessiz adımlarla odadan çıkıp alt kata indim, tam balkona çıkacağım sırada büyük bir gürültüyle camlar patladı. Hızla koltuğun arkasına geçerken Bora’nın endişeli sesini duydum.
“ADEL!?” M
