Sonbaharın vedasının hüznüme sebep olmadığı sayılı günleri yaşıyordum.Dünyayı pembeye boyayan nergis dolu günler..Bu evin gerçek bir yuvam olduğunu hissettiren karanlık adamın, artık karanlık olmadığı gerçeği etrafta şenlik havası estiriyordu.Yada Aslının dediği gibi günlerdir suratımda eksik olmayan şapşal gülümsemeyle baktığım hayat, bana öyle geliyordu.
Mutluydum..Huzurluydum..Onunla doluydum..
Ve işte her mutlu olduğum diğer zamanlarım gibi soluğu burda almıştım.
"Anne."
Bir bebeğin ilk defa annesinin adını söyleyişi gibi hecelenen kelimemle, heyecanlandı lavantalar.
"Huzurluyum."
Şey demek istemiştim aslında.Sencede fazla mutlu degilmiyim?
"Huzurluyuz."
Kulaklarıma süzülen kelimeyle yüzümdeki tebessüm genişledi ve yerine yerleşti.Yavaşça yanıma çöken bedenle bakışlarım ona d
