Sırma AKÇA
Dün o adamın yanından eve döndüğümüzden beri Emir büyük bir sessizliğe gömüldü. Üzerine gitmek istemediğim için onu kendi halinde bıraktım.
Ben ise korkularım ve tedirginliğim ile kafayı yemek üzereydim. Demir’in o kadınla olması, Emir’in içine kapanması, karnımdaki miniğimin stresten uzak olması gerekiyor derken kaça bölüneceğimi şaşırdım.
Kendimi boğuluyormuş gibi hissedince ayaklandım. Dün geceden beri bu haldeydim. Ne Emir ne de ben doğru dürüst uyumamıştık. Hoş ben bir ara uyuyakalmışım ama Emir hiç uyumadı.
Bütün gece bahçedeki masada oturmuş ve düşünmüştü. Şimdi ise gece kendini güneşin aydınlığına bırakmıştı. Ne gariptir ki bir biz aydınlanamamıştık.
Düşüncelerimi bir kenara bıraktım ve mutfağa geçtim. İkimize de birer nescafe yaptım ve kupaları elime aldım. Kendimi
