Sırma KORKMAZ
Dün gece eve bilerek geç geldim. Neyse ki anne ve babam uyumuştu. Hızla odama girip kendimi yatağıma attım.
Yorgun olsam da doğru dürüst uyuduğum söylenemez. Sabaha kadar bu konuyu babama nasıl açacağımı düşündüm. Sonunda ilk annemle konuşmaya karar verdim.
Zaten çok uyuyamayan ben sabah ezanı ile tamamen ayaklandım. Odamın içinde bir süre volta attıktan sonra daha fazla sabredemedim. Sessizce odadan çıkıp, evdeki sesleri dinledim.
Çık çıkmıyordu. Anlaşılan annemler henüz uyanmamış. Yavaşça odalarının kapısına gidip hafif tıklattım. Uygunsuz bir şekilde basmak istemem.
Uzun bir süre bekledim ama ses gelmedi. Sonunda derin bir nefes alıp kapıyı hafif araladım. Kafamı içeri uzattığımda uyuduklarını gördüm.
Babam anneme sıkıca sarılmış uyuyordu. Sanki bir yere kaçacakmış
