Sırma AKÇA
“Güzel karım hadi uyan artık.” Duyduğum ses uykumun hafiflemesine sebep oldu.
Kendimi o kadar yorgun hissediyorum ki önemsemedim.
“Anne ya biraz daha uyuyayım.” Diye sızlanıp arkamı döndüm.
Duyduğum kahkaha ile gözlerimi araladım. Bu ses tonu ne annemindi ne de babamın.
Nerede olduğumu idrak etmeye çalışırken zihnim kendine gelmeye başlamıştı. Ben evlenmiştim. Hem de dün gece. Az önce de kocama anne demiştim.
Daha ne kadar rezil olabilirim?
“Miniğim.” Emir’in sesi ile yavaşça arkamı döndüm.
Beni seyreden yüzünden eğlendiği anlaşılıyordu.
“Emir ya uyku sersemi boş bulundum.” Dediğimde bir kez daha güldü.
Suratımı astığımda eğilip yanağımdan öptü.
“Küsme hemen minik karım. Çok tatlısın o yüzden gülüyorum.” Dediğinde dayanamayıp bende güldüm.
“Günaydın kocacığım.” Deyi
