ZAMAN EVRENİ

22 sene önce -abortivus meydanı "Size söylemiştim, bize yardım edin demiştim. Sizin yüzünüzden kızımızı kaybettik." diye ağlayarak bağırdı Sarah. Kocası onu tutmaya çalışıyordu ama başaramıyordu. Karısı şu anda çok sinirli ve hırçındı. Hak veriyordu çünkü kendisi de aynı haldeydi ama her şeyin daha kötü olmaması için o, sakinliğini korumaya çalışıyordu. "Size Matt'in bize zarar vereceğini anlatmış ve kanıtlarıyla sunmuştum. Oysa sizler aptal egolarınız yüzünden buna inanmadınız. Onun sizin sözünüzün dışına çıkmayacağını, size itaat edeceğini düşünecek kadar aptaldınız siz. Kızımı aldı benden, hırsı ve kıskançlığı uğruna kızımı aldı benden. Onu bulup öldürün yoksa ben burayı felaketle başbaşa bırakırım. Duydunuz mu? Her yeri ateşe veririm. Ve yemin ederim bunu yaparken hiçbirinize acımam. Kızımı kaybettim ben, onu öldürdü!" Sarah bunları söylerken ağlıyor, bağırıyor ve ellerinden ürkütücü ateşler çıkarıyordu. Yüreğindeki yangını gösterebilmek uğruna gerçekten her şeyi yakabilirdi. Zamansız meydanda herkes ona korkuyla bakarken kocası Aiden onun yanında durmuştu, karısının gözlerindeki kararlılığın ve acının aynısı onun da gözlerine de yansımıştı. Bu işin böyle çözülmeyeceğini anlayınca zaman evreninin tek kralı ve en güçlüsü olan Adam yanındaki diğer tahtta oturan eşi Eva' ya baktı ve tahtından kalktı. Zaman askerlerine Matt'in bulunması için sözsüz bir emir yolladı gözleriyle. Ne olursa olsun onun bulunmasını sağlamalıydı yoksa gerçekten bu gözü kara ve acılı kadın her şeyi yakacaktı. Daha sonra Sarah'ın yanına gitti ve herkesin duyabileceği bir sesle konuştu. "Merak etme, onu en geç geceye kadar bulup cezasını en ağır şekilde vereceğim. Yalnız sen de sakin olmalısın. Onun nasıl kaçtığını ve sizin yanınıza geldiğini bulmak için uğraşıyorum. Sen de bize yardımcı olmalısın Sarah. Kızın için, Alina için çok üzgünüm. Benimde onu ne kadar sevdiğimi biliyorsun ama onu geri getiremem. Acını dindiremem ama hafifletebilirim. Onu hepimiz çok seviyorduk, buna inanmalısın." Sarah Adam' ın bu sözlerinden sonra tahtta oturan Eva'ya baktı. O da arkadaşına güven verircesine kafasını salladı ve gözlerini bir kez kapatıp açtı. bu hareketi gözlerinden yaşlar düşmesine sebep oldu. Tüm bunları sessizce bir köşeden izleyen Adam'ın tek varisi beş yaşındaki Aaron da çok üzgündü. Çünkü o küçük kızı çok sevmiş ve onunla hemen oyunlar oynamak istemişti. Onun büyümesini ve kendisiyle konuşmasını istiyordu. Ona hep bir şeyler anlatsın, adını söylesin, ona güzel gülücükler saçsın istiyordu. Henüz beş yaşında olmasına rağmen daha yeni 1 yaşını doldurmuş o kıza o kadar bağlanmıştı ki, hergün onu görmeye gidiyordu. Fakat artık o yoktu. Anladığı kadarıyla o küçük ve güzel bebeğe bir şey olmuştu. Tek oyun arkadaşını kaybettiği için artık oyun oynamak istemiyordu Aaron. Kocaman mavi gözlerindeki ufak yaşları elinin tersiyle kazağına sildi ve olduğu yerden uzaklaşmak istedi. Koşarak meydandaki en gösterişli saraya, evine gitti. Aynı hızla saraydaki muhafızların önünden geçip merdivenleri çıktı ve odasına koştu. Odasına girdiğinde bir an bile durmadan hissettiği kızgınlık ve hüzünle bütün oyuncaklarını camdan dışarı attı. O güzel kızla oynayamayacaksa eğer bir daha hiç dokunmazdı onlara. Yatağına çöküp ağlamaya başladığında elinde o mavi gözlü küçük kızın resmi vardı. Tek arkadaşının bir daha gelmeyeceğini anladığı için çok üzgündü. Ve çocukça bir hırsla o Matt denen adamdan intikam almak istiyordu. O sırada birazcık sakinleşen Sarah da eşi Aiden' a sarıldı. Gözyaşlarını silerek Adam'a baktı ve konuştu. "Sana güveniyorum. Bitir onun işini. Bulduğun zaman bana haber ver, içimin soğumasını sağlamalısın Adam. Yoksa ben bu acıyla sadece kendime zarar vermem." Adam güven verici bir şekilde gülümsedi ve elini Aiden' in omzuna koydu. Onların yanında olduğunu ve acılarını paylaştıklarını göstermek istiyordu. Bunun üzerine Sarah ve Aiden arkalarına dönüp meydandan uzaklaşmaya başladılar. Aiden elini karısının beline koydu ve onu kendine yaklaştırdı. Belindeki eliyle karısını kendine yaklaştırırken ona güven vermek için gözlerinin tam içine baktı ve yavaşça gözlerini kapatıp açtı. Bu hareketiyle aralarındaki o sırrı kimsenin öğrenmemesi gerektiğini vurgulamıştı sanki. Kızlarının canı için gerekirse kendi canlarından vazgeçerlerdi, Matt'in kızlarına bir şey yapacağı düşüncesiyle çıldırmışlardı ve onu korumak için onları yönetenlerin harekete geçmelerini bekleyemezlerdi. O yüzden onlar da kızlarını bir gece önceden hazırlamışlardı ve dünya denilen yere bırakmışlardı. Matt yakalanınca ve icabına bakılınca tüm bedellerini ödemek pahasına kızlarını yanlarına alacak ve her şeyi Adam'a anlatacaklardı. Ancak şu an kimseye bir şey söyleyemezlerdi, Matt daha da hırslanıp kızları Alina'yı bulabilir ve bu sefer gerçekten onu öldürebilirdi. O yüzden Matt bulununcaya kadar ikisi de bu sırrı asla kimsenin öğrenmemesini sağlamalıydı. Böyle bir yalan söylemek istemezlerdi, kimseyi bu duruma düşürmek ve kızlarından uzak kalmak istemezlerdi ama kızları tehlikedeydi ve bunu yapmaları gerekiyordu. Kızları için her şeyi göze alabilecek kadar seviyorlardı onu. Birkaç gün sonra bunu kanıtlayacaklardı zaten.