Nalan’dan
Yıllar önce Kerem’i o düğünde görüp âşık oldum… Ama onlar beni değil, Melike’yi istediler. Azize’yle konuştum, yalvardım ama beni dinlemedi. Düğün günlerinde Melike’yi vurdum. Sonra da akıl hastanesine kapattılar beni. Ben deli değilim, hiçbir zaman olmadım. Ama kimse bana inanmadı.
Hastanede kaldığım yıllar boyunca tek düşündüğüm intikamdı. Babam bile beni kızı olarak görmedi. Zaten tek çocuktum; annem beni doğururken ölmüş, babam da ölünce hastaneden çıkardılar beni. Bütün mal mülk bana kaldı. Ben de bu ateşle yanarken babamın tüm adamlarını yanıma aldım.
Bir gece Melike ile Kerem’i takip ettirdim. İlçeye gidiyorlardı. Peşlerine düştük, kaza yapmalarına sebep olduk. O gece ikisi de öldü ama kızları yaşıyordu. Onu aldım; büyütürüm, zamanı gelince de işime yarar diye düşündüm.
