Sabah ışığıyla gözlerini açan Güneş bedenine sarılı kollardan sıyrılıp ayağı kalktı ve vücudunu esnetti. Akan suya doğru adım attığı sırada yerden kesilen ayaklarıyla kendini yumuşak kanatların arasında buldu. ''Aklını mı kaçırdın?'' diyerek sevdiği adama küçük bir sitem gönderdi. ''Bir insan ayağından tutup çekilmez,'' dediğinde kaşları havaya kalkmıştı.
''Seni gördüğüm günden beri aklım hiç yerine gelmedi ki,'' diyen Nimbars genç kızın boyun girintisine başını yerleştirdi.
Güneş kendini saran kollardan kurtulup tekrar ayağı kalktı. ''Olanı da kaçırmadan yola çıkalım bence.'' dediğinde gülümsüyordu. Nimbars söylenerek yattığı yerden kalktı. Güneş, akan sudan içip dünden kalan meyveler ile karnını doyurduğunda tekrar yola çıktılar.
Sohbet eşliğinde uzun bir süre yürüdüler ve karşılarına
