Aziz geçen günler karşısında çaresizliğin getirdiği çöküşü yaşıyor kendi içinde sessizce. Gücün yetmediği tek şey zaman. Her gün, her an kafası aynı sorunla meşgul ama çözümünü henüz bulmuş değil. Yalnız kaldığı vakitler ayrı azap karısının yanındayken ayrı azap. Nereden bulmalı, nasıl etmeli de onun tedavisini ettirmeli? Doktorun aldığı randevu tarihinin üzerinden aylar geçmiş. Hastalığın seyri şu an ne durumda? Karısı daha ne kadar dayanabilir? gibi sorular iç dünyasını yerle bir ediyor genç adamın. O gün yine haldeki tezgahında müşteri bekliyor Aziz. Şükür işleri iyi ama, o yüklü miktarı toplamak için yetersiz. Yine derin düşüncelerinde kayboluyor adam.
-" Aziz müjde!"
Aziz daldığı derin uykudan zorlukla kurtuluyor:
-" Ne?"
-" Müjde! Yarısını buldum paranın!"
Aziz damarlar
