Gökhan sustu. Ne diyeceğini bilmiyor gibiydi. Aslında, sanırım benim orada olmamı beklemiyordu. Haklıydı. "Kesin gelirim." dememiştim. Belki de kimse benden böyle bir şeyi beklememişti. Yani sürekli dersler diyordum genelde ama bu kez gelmek istemiştim. O an masanın başında dikilirken, herkesin bana baktığını hissettim.
"Hoş geldin Uraz." dedim, sakin olmaya çalışarak.
"Hoş buldum." dedi. Sesi tanıdık, ama bir o kadar da yabancıydı. O an masadaki herkes hareketlenmeye başladı. Hoş geldinler, kahkahalar, garip bir coşku... Herkes yerlerine geri dönerken, gözlerim Uraz' ın bana doğru yürüdüğünü gördü. Yanım boştu, iki yanım da öyle. Yanıma oturdu. Sessizlik içinde, Uraz elini masaya koydu. İşte o an, içimde bir şey koptu.
Kalbim delicesine çarpmaya başlamıştı. Nefes almak bile güçleşti. İ
