Yalnızdım, kimsesizdim. Öylece merdivenlerin başında dururken Masalın sesiyle kendime gelmiştim.
"Miran" demişti. Boğuk bir sesle kafamı kaldırdığımda göz göze geldik. Endişe ve korku vardı gözlerinde. Bu durum sinilerimi katlarken zor bulduğum sesimle bağırdım.
"Devran ağa bırak karımı" dediğimde Devran denen adam bana dönmüştü. Tipi kaymıştı anlaşılan içkiliydi. Sesim Konak'ta yankılandığı İçin herkes korkuyla odasından çıkmıştı. O an teyzemle göz göze geldiğimizde utanmıştım. Ne de olsa benim karımdı. Merdivenleri hızlıca çıktım ve Masalı Devran denen adamın kollarının arasından çekip bir köşeye fırlattım. Sinirlerime hakim olamıyordum. Devran denen adama baktığımda kendini toparlamaya çalışıyordu. Ona doğru yaklaştım ve gömleğinin yakasından tutup kendime yaklaştırdım kulağına yaklaş
