---
Asiye Karahanlı:
Karşımda oturan çocuklarıma, gelinim Sezen’e bakıyordum. Bu aileye geldiğimde daha on sekiz yaşındaydım. Bahoz'umu kaybettiğimde Dıjvar on yaşındaydı. Ah, ne zorluklar çekmiştim… Genç yaşta dul kalmak, beş çocukla hayatta kalmaya çalışmak… Bahoz'umu kaybetmenin acısı hâlâ yüreğimde kor gibi yanar. Sadece yanına gideceğim zamanı bekliyorum.
Sezen’e baktım. Çektiğim acıların bedelini ondan çıkarmaya çalıştım. Herkes kendine bir suçlu aradı, ben de en masum olanı suçladım. Ama Sezen’in o kadar naif bir kalbi vardı ki… Kalbimdeki kin ve nefreti çekip aldı.
Onu ilk gördüğümde Dıjvar’ın Sezen’e tutulacağını anlamıştım. Öyle bir güzelliğe sahipti ki… Annesi Bejna’nın güzelliğini almıştı. Ama benim için onu kabul etmek çok zordu. Kocamın katilinin kızını…
Ama şimdi anlıyo
