---
Gözlerimi Dıjvar’ın kokusuyla açtım. Başımı göğsünden kaldırdım, yüzüne baktım; uyuyordu. Elimi yanağına yerleştirdim, sakallarında gezdirdim. Ne kadar da yumuşaktı…
Gözlerini açtı. Ona gülümsedim.
“Günaydın,” dedim.
“Roj baş, dilê min.”
Yanağına bir öpücük kondurdum. Dıjvar doğrularak boynuma uzun bir öpücük bıraktı ve geri çekildi.
Beraber aşağı inip kahvaltı hazırladık. Artık öğrenmek istediğim tek şey, Dıjvar’ın neleri sevdiğiydi.
Mesela, kahvaltıdan sonra sadece orta şekerli bir kahve içiyordu.
“Dıjvar,” dedim.
“Efendim?”
“En sevdiğin renk nedir?”
Gülümseyerek bana baktı.
“Önceden siyah rengi severdim, ama şimdi mavi... Sadece gözlerinin mavisini seviyorum.”
Yüzümdeki gülümseme daha da belirginleşti.
Kahvaltımızı yaptıktan sonra dağ evinden ayrıldık. Dıjvar beni kona
