Çöktüğüm yerde ağlamaya devam ederken Zelal elini omzuma koydu.
"Duygularından eminsen git ve abime anlat. Siz yeterince acı çektiniz, mutlu olmak hakkınız."
Zelal’e baktım ama dıjvar çoktan gitti.
"Sen de ardından git."
"Nereye gittiğini bilmiyorum."
"Abimin gideceği tek yer var: kendisine ait olan dağ evi."
Gülümsedim. "Biliyorum orayı." dedim. Zelal de gülümsedi.
"Ne bekliyorsun o zaman?" diyerek arkasını döndü. "Hakan, arabayı hazır et. Sezen dışarı çıkacak."
Zelal’e sarıldım. "Her şey için teşekkür ederim." Asiye Hanım’a dönerek "Size de teşekkür ederim." dedim.
İkisi de gülümsedi. Onları ardımda bırakarak beni bekleyen arabaya bindim.
"Nereye, Sezen Hanım?"
"Dağ evine… Dıjvar’ın evine."
"Ama Hanım dojvar ağam'a haber etmem lazım. Dıjvar Ağa, kimsenin oraya gitmesine müsaa
