Kaan sayesinde bir damla ıslanmadan kayanın etrafından dolaşıp kuru ve güvenli sözde "gizli" koyumuza vardık. Eğer ben inat edip değneğimi kullanmak istesem henüz denize bile varamamış olacağımdan emindim. Yalnızca bu pratik ve hızlı seyahatin bedeli kesinlikle tuzlu olacaktı.
"Bu gözler neler görüyor öyle?"
Deniz ıslık çalarken Güney de onun haşareliğine katılmıştı.
"Yeniden bir aşk mı doğuyor?"
Kaan beni yere indirdi. Tek ayak üstünde dengede kalıp değneğimi kullanana kadar belimden destek oldu. Yürüyeceğimden emin olunca ise elimdeki poşeti ve çantamı aldı.
"Şimdi uğraş işte!" diye mırıldandım.
Beni geride bıraktı. Çocuklara giderken "Saçma saçma konuşup benim asabımı bozmayın." dedi. "Çocuk musunuz siz?"
"Bilmem. Sadece eski sevgilini kucağında görünce ne olduğunu anlamak istedi
