Canım yanıyordu. Hatta sanki canımdan can gidiyordu. Arkadaşım gözlerimin önünde her geçen gün eriyip bitmişte benim haberim yok. Ah, ne salağım! Oysa o benim her anımda yanımda olmak için varını yoğuna katmaya çalışmıştı. Ailesi benimle görüşmesini istediği halde onları hiçe saymış ve benimle görüşmeye devam etmişti. Ama ben evlendikten sonra onunla ilgilenmez olmuştum.
Kendime kızıyordum. Kendi derdime yanarken onu hepten unutmuştum. Gözlerim bize doğru emin adımlarla yürüyen Serkan’a takıldı. Neden buradaydı ki? Ölümüne düşman değil miydi bu iki aile? Ayrıca nereden öğrenmişti onun intihar ettiğini? Ben bunları düşünürken Yaman ile göz göze geldik. Tabi ya, yukarı çıkarken o arayıp söylemiş olmalıydı.
“Senin ne işin var lan burada it!” Diye bağırarak ayağa kalktı Tahsin Bey. Birkaç he
