''Benimle gel Mandy...''
''Yanımda ol...''
''Beni bırakma...''
''Seni özledim Mandy...''
''SENİ SEVİYORUM...''
Yataktan çığlık atarak kalktım. Yine aynı rüyayı görmüştüm... Arthur öleli yaklaşık 1 1,5 yıl olmuştu. Ama ben onu hala unutamamıştım.
''Benimle gel Mandy...''
''Yanımda ol...''
''Beni bırakma...''
''Seni özledim Mandy...''
''SENİ SEVİYORUM...''
Onun, aşık olduğum sesi ile duyduğum kelimeleri tekrarladım. Göz yaşlarımda birbirlerini tekrarladı. Yine ve yine ağlamaya başlamıştım. Artık ağlamaktan, vücudumda su kalmamıştı.
Paytak adımlarım ile odamdaki lavaboya gittim. Elimi yüzümü yıkadıktan sonra Jessica'nın odasına gittim. Hala mışıl mışıl uyuyordu. Uyandığımda attığım çığlık bile onu uyandırmaya yetmemişti. Ahh... Uykucu işte.
Yanına gelip yanağına küçük bir öpücük
