Hayatım boyunca bir çok şeye şahit olmuştum ben. Ölümü görmüştü bu gözler. Acıyı, mutluluğu, heyecanı... bir çok yıkılışı görmüştü. Şimdiyse bir varoluşa tanık oluyordu gözlerim. Kendi varoluşuma. Bir anka kuşu gibi küllerimden yeniden doğduğumu hissediyordum ve itiraf etmek gerekirse bu korkutucu bir şeydi. Bir çok şey kavrayamadığım bir hızla değişiyordu ve ben bunu takip edemiyordum. Hemde bu değişimlerin tam gözümün önünde gerçekleşmesine rağmen. Şaşkınlıktan konuşamadığım bir kaç saniyenin ardından dile getirebilidiğim tek şey hayret dolu bir soru cümlesi oldu. "Bu nasıl mümkün olabilir?" Derin bir kaygı içinde sorduğum soruyu başını iki yana sallayarak cevapladı. "Bende bilmiyorum. Saf kanlar asırlar önce yok oldu. Böyle bir şeyi ilk defa görüyorum ve inan nasıl mümkün olduğu ha

