'Bir bilinmezliğin için sürüklenirken
Kalbimi dinleyerek ilerledim.
Bir hiçlik içindeyken
Gözlerinde kaybolmayı yeğledim...'
Şuan Can'ın yanında gece yaşadıklarımızdan sonra öylece yatmış tavanı izliyorum. Can ise arada omzuma öpücük koyup saçlarımla oynuyordu. Ne kadar süredir bu şekilde duruyoruz bilmiyorum ama bu anın hiç bozulmasını istemiyorum.
Çünkü o kadar huzurlu ve güvende hissediyorum ki şuan, şimdi zaman dursa umursamam. Belki herşeyi hatırlamıyor olabilirim ama bu anın bitmesini istemeyecek kadar bir çok şeyin bilincindeyim.
Fakat bu güzel anların ne yazık ki bitmek gibi kötü bir huyu var. Ama bunlardan en kötüsü birine yakalanmak olsa gerek! Tıpkı şuan olduğu gibi!
"Can! Levlâ odasında yok!" diyerek odaya bayağı bodoslama dalan Sena'ya saklanmaya fırsat bulamadan, fena
