Sonu olmayan bir yolda koşuyordum. Her yer karanlıktı. Kimden kaçtığımı bilmiyordum ama sürekli arkamdaydılar ve kovalıyorlardı. Defalarca düştüm, defalarca kalkıp koşmaya devam ettim.
Ayağım kaydığında altımdaki boşluğu hissettim. Uçurumdan düşmek üzereyken bir el uzanıp elimden tutarak engel oldu. Derin’in yüzünü gördüğümde içimde bir rahatlama hissettim ama elimi bıraktığında uçurumdan dudaklarımdan çıkan çığlıklar arasında düşmeye başladım.
Gözlerimi açtığımda gördüğüm karanlık ile çığlıklarım devam etti. ‘’Alev!’’ odanın açılan kapısını duydum ve sonra bedenime sarılan kolları hissettim. Çığlıklarım geri çekilirken üzerimdeki kıyafetler terden bedenime yapışmıştı.
Ne zaman uyumuştum, ne zaman kabusların içine düşmüştüm hatırlamıyordum. Korkuyu tüm iliklerimde hissediyordum. Kulakla
