Yüzüme bakışları anlam doluydu. Gözleri hala sevdiğim adam gibi bakıyordu ama öfkeliydim ve kalbim acıyordu. Kalbim ona inanmak istese de mantığım bunu yapma diye bağırıyordu.
‘’Sana gerçek beni gösterirsem sorgusuzca yanımda kalacak mısın?’’
‘’Sana inanmıyorum ve inanmayacağım da.’’ dedim. Gitmek istiyordum. Ondan gidebildiğim kadar uzağa gitmek istiyordum. Kolumu sertçe çektim ve bahçe kapısına ilerledim.
Tekrar karşımda belirdi. ‘’Sana gitmen için bir kez şans verdiğimi ve kalmayı seçtiğini bu yüzden bir daha gitmek istersen izin vermeyeceğimi söylemiştim. Bunları söylerken ciddiydim.’’
‘’Çekil önümden.’’
Belimden tutup omzuna attı ve arabasına doğru yürümeye başladı. Sırtını yumruklamaya başladım ‘’Bırak beni.’’ Ayaklarımla tekmelemeye çalıştım ama elleri sıkı tutuyordu. ‘’Deri
