Tüm gücümle çığlık atarak uyandığımda çok geçmeden odanın kapısı açıldı ve ardından ışık yakıldı. "Yine kabus mu?" Doktor'un sorusunu başımla onayladım.
O günden sonra her gecem gördüğüm kabuslarla zehir oluyordu. Ya suda boğuluyordum ya da ateşler içinde yanıyordum. Bazen de Derin beni bırakıp gidiyordu ve tamamen unutuyordu.
"Biraz uyumaya çalış. Buradayım." Işığı tekrar söndürdüğünde kapı önünde bekleyeceğini biliyordum. Beni sağlıklı tutmak için o kadar çabalıyordu ki öz kızı ya da kardeşi olsam bu kadar uğraşmazdı.
Uyumayı denedim ama tekrar uyuyamadım. Düşüncelerime engel olamıyordum. Ne kadar zamandır buradaydım bilmiyordum. Günler öylece geçip gidiyordu. Olduğum oda dışında gördüğüm tek şey dışarıda yağmaya başlayan kardı.
Derin'i özlemiştim ama ona kızgındım. Şimdiye kadar ben
