Hemşire kan alma işleminden sonra hemen kalkmamam gerektiğini söylediği için öylece uzanıp tavana bakıyordum.
Yoongi'nin odaya girdiğini görmem ile kaşlarım çatıldı. Benden pek hoşlandığı söylenemezdi ve hoş şeyler söylemeyeceğini tahmin ediyordum.
"Jungkook bizi yalnız bırakır mısın?"
Gözlerimi devirerek derin bir nefes aldım. Yoongi ile tartışacak havamda değildim.
Jungkook önce tereddüt etse de onaylar bakışlarımı görünce odadan çıktı.
Jungkook'un kalktığı koltuğa oturarak bakışlarını bana dikti. Uzandığım yerden doğrularak oturur pozisyona geçtim. Bana ne diyeceğini gerçekten merak ediyordum.
"İki hafta önce savaş açtığın adama için sence de fazla üzülmüyor musun?"
Dışarıdan üzüldüğümü anlamamak için çok zeki olmaya gerek yoktu ama bunu yoongi soruyorsa bu sorunun kesinlikle dev
