Dönüş yolunda ikimiz de aptal gibi birbirimize bakıyorduk. Sanırım o da ben de bu duruma inanmakta zorluk çekiyorduk.
Jungkook benim sevgilimdi.
Önce düşmanım sonra da abim olduğunu öğrendiğim Namjoon'un adamı jungkook.
Hayat gerçekten tuhaftı.
Aklıma gelen şey ile jungkook'a döndüm. "Ona kızmadın mı?"
Ne dediğimi anlamış olacak ki kafasını anında olumsuz anlamda sallayıp gözünü yoldan ayırmadı.
Sonucta onlar çok yakındı ve Namjoon'un bunu ondan saklaması hoş değildi. Şahsen ben olsam kızardım.
"Namjoon hyung anlatabilseydi anlatırdı, sonuçta onu çocukluğumdan beri tanıyorum."
Konuşması ile bakışlarımı tekrar ona odakladım, sadece yola bakıyordu ama samimi gözüküyordu.
"Bazı insanların kendine bile kabullendirmekte zorlandığı gerçekler vardır. Onu anlıyorum."
Benim de içinde oldu
