Aslan beni çekiştirirken kalabalık dağılmaya başladı.
“Yeter, bırak! Kendim giderim” dedim sinirle.
“Sus Azade!” diyip kolumdan çekmeye devam etti.
Büyük bir binaya girdik, ben nerede olduğumuzu anlayamadan bir odaya soktu beni.
Kapıyı kapatmadan önce peşimizden gelen Asım ve Kenan’ı gördü. Onlara doğru bir adım atacakken,
“Dur, onlar abimin adamları”
“Ne?”
“Artık bizim konakta olacaklar, benimleler”
Kapıyı sinirle kapattı.
“Çarşı ortasında milletle kavga edeceksin diye mi yanında adamla geziyorsun?”
“Halime gibisi için adama ihtiyacım yok, tek başıma pekâla halledebilirim”
“Sen beni delirtecek misin Azade!”
“Söylediklerini yutamadım Aslan”
“Tokat atmanı gerektirmezdi! Şimdi hem Polat hem Kozanlı ailesiyle karşı karşıya geleceğiz”
“Söylediklerini yutamadım diyorum!”
“
