Deren’den..
Sabah uyandığımda Aslan’ımın kollarında çırılçıplak ten teneydik. Uyurken ki çehresi bir bebeğinki gibi yumuşak ve tatlıydı. Halbuki uyanık iken başka insanların yanında çok sert duruşu vardı. Tanımasam onu korkardım yaklaşmaya.
Uyurken onu ilk defa izliyorum. Simsiyah saçları, belirgin elmacık kemikleri, kırmızının en koyu rengi olan dudakları.. Dün gece bu dudaklarının vücudumun en mahrem yerine değdiği o görüntü gözümde canlandı. Ve ben şu an bir daha bu istekle ıslandım.
Uzanıp dudaklarına minik bir öpücük kondurdum. Kendimi geri çekince simsiyah gece rengi gözleriyle buluştum.
“ Aslan!”
“ Beni her gün böyle uyandırman için ömrümü yoluna feda ederim. Günaydın ceylan gözlüm benim.”
“ Ceylan gözlü?” Bu hitabını ilk defa duyuyorum.
“ Seni ilk gördüğüm an .. Hoşuna git
