Deren’den…
Aslan ‘la dakikalarca öpüştükten sonra beni eve bıraktı. Bir saattir tavana bakıyor, kendi kendime gülüyorum. Ağzım mutluluktan yırtılacak neredeyse ama kendime gelemiyorum. Aşk sarhoşu olmuş gibiyim.
Sahi ben Aslan ‘a aşık mıyım? Yoksa sadece seviyor muyum? Bir insan sadece bir kere mi aşık olur? Alaz’a hala aşığım … Ama yok artık.. Kabullenmem yıllarımı aldı. Acısı eskisi kadar canımı acıtmıyor.
Ona ihanet mi ediyorum diye düşünüyorum. O hayatta olsa değil başkasını sevmek , asla başka gözle dahi bakmazdım. Ama o yok artık .
Aslan ‘ın beni sevdiğini bilmeden ben onu sevdiğimi anladım. Meğerse yıllardır bana aşıkmış. Ve bunu hiç anlamamışım. Belki de bu sıralar bana yakın davranması, benim ona karşı bir şeyler hissetmeme sebep oldu. “Bilmiyorum. Off!!”
Sesli bir nefes v
