İki hafta sonra…
Deren’den
O korkunç olayı atlatalı iki hafta oldu. Geçmeyen kabuslarım ve korkularımla geçti. Ama geçti. Çünkü biricik ailem, yeni ailem ve sevdiceğim hep yanımda bana destek oldular.
Esma annem aradı dün . Bugün nişan bohçası için alışverişe çıkacağız. Beykoz’un sırtlarında ormanın içinde kocaman bahçesi ve havuzlu olan evimizin tüm işleri bitti. Yarın da kıyafetlerim ve ayakkabılarım götürülecek eve.
“ Annem . Günaydın sultanım..” deyip annemin yanaklarını öptüm.
“ Oy benim nazlı kuzum günaydın. Hadi kahvaltı hazır. Birazdan Esma hanım gelecek. Bekletmeyelim ayıp olmasın.”
“ Tamam annem. Ooo bi kuş sütü eksik . Hayırdır bu aralar pek hamaratız? Yoksa bana çok kilo aldırıp Alaz’ı benden soğutmaya çalışıyorsun? Benimle evlenmesin , vazgeçsin diye haa? Ahhh! Anne ya
